Toespraak Chinese ambassade; Michiel Hehenkamp
Na een lange trip van 11000 kilometer in een oude auto van Bant, bij Emmeloord, in Nederland kwamen wij in China aan met al onze bijna 80 auto’s.
We hadden veel meegemaakt, reisden door Duitsland, Polen, de Baltische staten, Rusland, Mongolië en toen naar het einddoel Beijing in China.
Duitsland kennen we, Polen hadden we weinig tijd voor, de Baltische staten verbleven we niet lang maar lieten een goede indruk na.
De overgang van Estland naar Rusland bedroeg een volle dag voor de gelukkigen en 1,5 dag voor de minder gelukkigen.
Rusland heeft heel mooie steden, St.Petersburg was prachtig, Moskou imposant.
De andere steden langs de Trans-Siberische route hadden allemaal hun eigen schoonheid en historie.
De routes waren heel lang, ooit meer dan 1000km op één dag.
De insecten in Siberië hadden nog nooit zoveel buitenlanders gezien en geproefd.
Daarna naar Mongolië, een prachtig groen Noorden, een leuke en chaotische hoofdstad waar de mensen maar een paar maanden per jaar lekker naar buiten kunnen.
Het land is prachtig, ,de mensen bijzonder aardig en dan hoef je alleen nog maar door de Gobi woestijn.
Ruim 400km, als je alle goed deed, en niemand deed dat, zand, stof, stenen, en afzien voor die oude auto’s en hun berijders.
Als je dan eindelijk in de grensplaats Zamin Uud tussen Mongolië en China staat ben je ontzettend moe maar ook een beetje trots, je hebt het gehaald, maar wat nu?
Dat ik spontaan na thuiskomst een e-mail heb gestuurd naar de Chinese Ambassade in Nederland heeft een reden.
Na die trip verlang je naar een gewone weg met asfalt, naar een goed hotel met een echt werkende douche en ook naar lekker eten.
Maar vooral verlang je naar het ouderwetse begrip gastvrijheid en dat was in China meteen volop aanwezig.
Je komt uit de woestijn en voor je zie je een grensovergang zo groot als een terminal van een redelijk vliegveld, alles perfect in orde en nieuw.
Het lijkt even onwerkelijk maar ik voelde me meteen welkom en thuis.
Binnen 4 uur hadden alle auto’s een Chinese kentekenplaat, hadden we een Chinees rijbewijs en reden we naar ons hotel.
Daar kwamen we heel laat binnen maar iedereen in het hotel stond nog klaar om ons op te vangen en iedereen in onze groep praat nu nog over het lekkere eten aldaar en zeker ook de hoeveelheid er van.
De volgende dag door van Ehrenhot naar Datong, maar doordat veel auto’s technische problemen hadden gehad moest de groep wachten tot iedereen kon vertrekken.
Daarom misten we een mooi punt bij de grotten maar dat lag niet aan de Chinese gastheren.
Die hadden de dag daarvoor al vele uren op ons moeten wachten en ze wachtten nu ook weer heel geduldig.
Datong hebben we helaas niet echt gezien maar toen door naar Beijing alwaar onze eigenlijke reis eindigde bij de grote muur bij Beijing.
Maar om bijna 80 oude auto’s door dat enorme land te krijgen hadden de Chinese gastheren maar liefst 1500 politiemensen gemobiliseerd om ons veilig en snel over een afstand van 1000km vrije doorgang te geven.
Dat maakt een mens nooit meer mee.
Ook verder hebben we genoten van dat prachtige land waar je zoveel gedachten over hebt maar dat voor mij een bijzonder positieve ervaring.
Wat daar in de laatste jaren gebeurd moet zijn is geweldig, een enorme inhaalslag maar ook overal lachende en vriendelijke mensen die trots op hun land zijn.
Iemand vertelde mij dat het beter is te spreken over 1300 miljoen Chinese mensen in plaats van 1.3 miljard.
1300 miljoen zegt meer en als je alle inwoners van de VS en Europa en Rusland bij elkaar telt zit je ruwweg aan de helft.
Zo’n grote groep mensen in korte tijd zo ver naar de moderne tijd te brengen is een Olympische medaille waard.
Ik heb mij toen in mijn e-mail persoonlijk bij de Chinese ambassadeur willen bedanken voor de gastvrijheid en de perfecte ontvangst en organisatie.
Ik denk dat ik zeker namens onze hele Bant To Beijing groep spreek als ik dit nog eens mag herhalen.
Bedankt voor de mogelijkheid om in een voor China hectische tijd zo vlak voor de Olympische spelen toch ons volledig reisplan te mogen uitvoeren en voor het enorme gevoel van gastvrijheid dat wij mochten ontvangen;
Bedankt;
